Tegeldragers maken een alternatieve terrasopbouw mogelijk

Voegloos, zwevend en elegant

Kunststof tegeldragers maken schoon schip met de traditionele terrasopbouw, die voornamelijk op een zwaar betonnen substraat was gebaseerd. Het zwevende karakter van dit type gedragen vloer opent bovendien tal van deuren richting afwa­tering, snelheid van opbouw en vooral flexibiliteit. Een terras op tegeldragers biedt in feite amper nadelen, al moet men bij de opbouw zoals altijd enkele systeem­eigen aandachtspunten respecteren.

Het nieuwe elan

Elk vloersysteem evolueert op permanente basis, maar in het geval van de tegeldragers was dit allesbehalve gestaag te noemen. De tegeldrager bestaat namelijk al ruim dertig jaar, maar zag zijn doelmarkt pas de jongste zes à zeven jaar echt naar het particuliere niveau opengegooid.

Met de komst van de keramiekvloeren op 20 mm dikte hielp het toeval immers een handje. De nieuwe, ro­buuste tegelpartijen bleken ongemeen geschikt voor ook zwevende toepassingen. Tot voordien vonden tegeldragers louter toepassingen bij de grotere, openbare opdrachten in betontegels, natuursteen, of ook hout en composiet, terwijl de keramische bevloering in standaarddiktes van bijvoorbeeld 6 of 8 mm exclusief voor de particulier bedoeld was.

Het 20 mm-gegeven heeft de markt van de gedragen vloeren nu enorm gedynamiseerd en voor particulier cliënteel toegankelijk gemaakt.

Wat?

Tegeldragers zijn in de hoogte verstelbare steunpoten van kunststof waarop een zwe­vende bevloering wordt gelegd. De hoogte­regeling gebeurt hierbij traploos door in- of uitschroeven, wat een fijne nivellering mogelijk maakt. Materiaaltechnisch wordt vaak voor vormstabiele kunststof formules gekozen die een grote temperatuurrange aankunnen, zoals klassiek een met talk gevuld polypropyleen.

Met een werkingsgebied tussen -30 °C en +80 °C is de inzetbaarheid zo amper klimaatgebonden, vooral dan dankzij de invloed van de vulstof, die een belangrijk deel van de fragiliteit bij lagere temperaturen uit de kunststof haalt.

Bovendien vormen zo ook grote temperatuurverschillen binnen het uiteindelijke terras ook geen struikelblok meer, zelfs niet wanneer dit gedeeltelijk in volle zon en ook in de schaduw ligt.

Techniciteit en afmetingen

Qua dimensies werden tegeldragers tot op heden nog niet genormaliseerd, hoewel de fabrikanten in dit verhaal zelf vragende partij zijn. Om aan de meest variërende situaties te kunnen beantwoorden, bestaat er echter een zeer breed dimensionaal gamma in tegeldraagsystemen.

De kleinste tegeldrager heb je bijvoorbeeld al vanaf hoogtes van amper 10 mm, terwijl de grootste ruim 100 cm haalt. De voetdiameter blijft hierbij echter steeds dezelfde. Belangrijk bij het werken met grotere lengtes, is daarom de aanwezigheid van een stabiele omgording in de vorm van een borduur van bijvoorbeeld beton of blauwe steen, die de laterale beweging moet inhiberen.

Stabiliteit

De tegelhouders worden doorgaans ingezet als definitieve oplossing, net zoals elk ander terras. Men gaat hierbij steeds uit van louter statische krachten; tegeldragers worden verondersteld nooit met echt dynamische krachten te worden belast.

Om tegelijk de eventuele dynamiek uit de structuur te halen, maar ook het loopcomfort te verhogen, wordt daarom op het bovenvlak van de dragers steeds een klavervormig laagje EPDM-rubber voorzien als dempend element. Dit bovenvlak bevat ook kruisgewijs de afstandhouders die de latere voeg tussen de tegels zullen bepalen.

De tegeldrager toegepast

Tegeldragers laten zich voor zowel industriële, privé- als openbare toepassingen inzetten. Hierbij komen dan vooral looproosters, platte daken en terrassen in het vizier. De tegel­dragers kunnen bovendien ook voor houten terrassen worden gebruikt.

Op het bovenvlak van de dragers plaatst men dan dwarsbalken die later in feite om het even welke afwerking mogelijk maken.

De sterke punten van een tegeldraagsysteem zijn hierbij onmiskenbaar de eenvoud van montage en afstelling, in hoofdzaak omdat een bijkomende onderlaag of chape niet nodig is. De dragers mogen immers probleemloos op bestaande vloeren, geëgaliseerd beton of chape worden opgesteld.

Indien dan toch een chape of andere egaliseringslaag vereist wordt, mag deze doorgaans een stuk dunner worden uitgevoerd in vergelijking met de klassieke vloervoorbereiding.

Een enorm voordeel is dan ook de mogelijkheid om snel terrasniveaus te verhogen zonder dat hierbij zware onderbouw of dikke betonplaten nodig zijn.

Snelheid en slagkracht

Het opstellen kan zo zeer snel gebeuren, de voorbereiding is eenvoudig, en de terrassen zijn meteen na de opstelling al toegankelijk. Een utopie bij de klassieke terrasopbouw, waar de droog- en uithardingstijden opgeteld al gauw enkele weken uitmaken.

Een ander pluspunt is dat men de gehele zone onder de zwevende vloer als technische ruimte voor de onzichtbare doorvoer van bijvoorbeeld kabels of leidingwerk kan gebruiken.

Nog een enorm gemak is het nivelleren van zulke vloeren, vooral dan in situaties waar men met grote hellingshoeken wordt geconfronteerd. Dat kan zoals gezegd door het in- en uitschroeven van de cilinder. Het volstaat zo om progressief steeds grotere dragers in te zetten, en deze nadien pas volgens de niveauzetting uit te lijnen.

Open systeem

En een echt groot voordeel, vooral dan voor de professionele plaatser, bestaat in de voegenstructuur die eigen is aan de techniek: de voegen blijven namelijk principieel open. Hierdoor wordt de waterafvoer de facto in de structuur geïntegreerd, waardoor op de meest fundamentele manier op voegschade wordt geanticipeerd, hét oude zeer van de terrassenbouw.

Ook is er geen risico op scheurvorming, wegens geen spanning tussen de tegels onderling en de mortel(lijm). Doordat er geen contact is met legmortel, komen er ook nooit kalkuitbloeiingen of -afzettingen voor. De tegels vallen niet-destructief te verwijderen, voor vlotte toegang tot het dichtingsmembraan en buizen.

Dimensies en beperkingen

Het concept van de dragers zelf beperkt de onderlimiet van de tegelformaten. Zo be­draagt een absoluut minimum voor vloertegels 40 x 40 cm. Bij elk kleiner formaat raken de basissen van de dragers elkaar en krijg je onderliggend bovendien een waar bos van tegeldragers, wat bij de eindafregeling vaak voor stabiliteitsproblemen zorgt.

Het meest gebruikte formaat bedraagt hierom standaard 60 x 60 cm, maar tegels van bijvoorbeeld 120 x 30 cm zijn evengoed mogelijk.

Men moet voor ogen houden dat de tegels steeds los op de dragers worden gelegd, zonder dat er van een mechanische fixatie sprake is. De cilinderdikte van de drager, samen met de grootte van beide draagvlakken – zowel boven als onder – is daarom van groot struc­tureel belang.

Bovendien wordt ook het tegelgewicht een zeer belangrijke parameter, omdat dit bepalend is voor de eindstabiliteit van de structuur.

Tevens kunnen tegeldragers gebruikt worden voor natuursteentegels, maar niet alle tegels zijn daarvoor geschikt. Ze mogen niet te groot zijn om thermische uitzettingen te beperken en ze moeten voldoende dik zijn om de breeksterkte en dus de veiligheid te verzekeren (zie ook de technische fiches op de kisten of op de prestatieverklaring van de leverancier) …

Sommige natuurstenen zijn ook te vorstgevoelig en te weinig bestand tegen buigkrachten voor gebruik op tegeldragers, zoals brecciën en bepaalde marmers.

Check altijd de geschiktheid bij de fabrikant. Volgens de EN-normen moeten de tegels getest zijn op een vorst- en dooicyclus van 168 toeren. De ondergrond moet ook voldoende vlak zijn.

Eventuele oneffenheden kunt u oplossen met roofing en passtukjes.

Aandachtspunten bij plaatsing

Bij het opstellen van tegeldragers is de egaliteit van de ondergrond duidelijk ondergeschikt aan de stabiliteit. De cilinderdiameter van de drager zelf is bovendien zeer belangrijk voor de toepassing in kwestie, omdat deze rechtstreeks de stabiliteit en sterkte bepaalt.

Vooral bij grotere tegelformaten van de orde van 100 x 100 cm kan de plaatsing zo bijzonder delicaat uitvallen.

Bovendien geldt een basisregel: plaats in om het even welke situatie minstens om de 60 cm een drager.

Voor sommige individuele gevallen waar bijvoorbeeld een belangrijke windbelasting bestaat, wordt uitzonderlijk gekozen voor een supplementaire verankering van de tegeldragers in de bodem.

Bron: Floortech

Verwante producten